امروز اولین بارون پائیز بود، البته با تاخیر. صبح ساعت 4 که بیدار شدم بارون می بارید، الانم که ساعت از 10 شب گذشته بازم داره می باره. نوشتن خاطرات روزانه یه ویژگی خوبی داره که میفهمی با خودت چند چندی و اصلا امروزت ارزش نوشتن داشت یا نه! خلاصه به خودم میگم جوری روزتو بگذرون که آخر وقت لااقل بتونی دو کلمه ازش بنویسی. یه خوبیم داره اینه کارهای فرداتو مینویسی و میتونی از روی همون کاراتو با نظم ادامه بدی.

ساعتمم طبق معمول 4 صبح کوک بود و از همون 4 صبح درگیر درگاه پرداختو اینا بودم تا حدود هفت، و مطالعه اینکه کدوم بانک بهتره. میشه گفت از ساعت 8 که از خونه حرکت کردم، نصف روزم تو ماشین گذشت، نصف دیگش تو اداره توزیع. یک تماس جالبم از طرف استاد دوره دکتری، دکتر عبداللهی داشتم، بهم گفتش یک هیئت علمی برای فلان دانشگاه می خوان که اگر میخوای معرفیت کنم. گفتم که بذارید تا فردا فکر کنم، بعد که قطع کردم خیلی از خودم ناراحت شدم! به خودم گفتم تو که تصمیمتو گرفتی چطوری زندگی کنی! کار شما شرکت داری و اجرای پروژست، همونجا باید میگفتی نه خیلی لطف دارید بهم ولی من شرکت و کسبو کار خودمو دارم. خلاصه که آدم یک تصمیمی تو دلش میگیره به نظرم تا تهش باید بره. یک پروژه 500 کیلوواتی هم بهم معرفی کرد که قرار شد هفته آینده که بارندگی قطع شد، بنده خدا از شهرستان بیاد دفتر تا باهاش جلسه بذاریم.

فردا قرار بود برم معدن میدوک بازدید تا چندتا طرح بدم و باهاشون صحبت کنیم که چه چیزهایی نیاز دارن. بابت بارندگی کلا کنسل شد و احتمالا تا اواخر هفته اینده نمیشه رفت.